W tej przestrzeni, przebudowanej na potrzeby ekspozycji Centrum Szyfrów Enigma, mieściły się pomieszczenia sekretariatu I sekretarza KW, a za ścianą – największy ze wszystkich – gabinet I sekretarza wraz z kompleksem pomieszczeń (dziś jest to pomieszczenie socjalne Centrum Szyfrów Enigma). Ówczesne biura sekretarzy i kierowników wydziałów, jak opisywał to dawny kierownik archiwum KW Andrzej Choniawko, projektowane były jako (…) przejaw swoistej gigantomanii, mającej na celu zaznaczenie pozycji partii i poszczególnych wyższych funkcjonariuszy. (…) znajdowały się tu wmurowane w ściany szafy pancerne na dokumenty oraz meble na wysoki połysk i boazeria na ścianach. Fragmenty tego wyposażenia zachowały się do dziś, włącznie z szafami pancernymi z 1949 roku i zamurowanym przejściem łączącym się z sąsiednim pomieszczeniem.
O tym jak funkcjonował przez lata gmach Collegium Martineum można dowiedzieć się z publikacji „Collegium Martineum. Biografia Miejsca”.